یکی از پاداش هایی که مومنین به آن وعده داده شده اند زندگی ابدی و بی پایان در بهشت است. من اگر خدا بودم این را در لیست شکنجه هایم قرار میدادم. بهترین شرایطی را که میتوانید متصور شوید در نظر بگیرید, جویهای روان شیر عسل و آب طالبی و رانی پرتقال با پالپ واقعی, حوری هایی که بعد از هر بار جماع دوباره باکره میشوند, درختهایی که شاخه خم میکنند تا شما از آنها میوه برچینید...
اگر این تصویرها برایتان اغوا کننده است حالا فاکتور جاودانگی را به آنها اضافه کنید, مثل صفر جلوی ضربدر عمل خواهد کرد. اینکه هر روز, بی وقفه و پایان ناپذیر اینها تکرار شوند و این تکرار تا ابد و بدون امیدی به پایانش ادامه داشته باشد. تصورش هم کشنده است. میشود حدس زد که آمار خودکشی های نافرجام در بهشت خیلی بالا باشد. ابدیت ملال آور است و به گمان من جاودانگی احمقانه ترین رویای آدمی بوده.